De opdracht

Vanmiddag was het zover. Ze had van haar meester een opdracht gekregen. Een spannende opdracht, een opwindende opdracht maar ook een beetje eng.

Snel keek ze of ze alle spullen bij zich had die ze mee moest brengen. Liep nog een keer haar kleding aan of deze aan de voorschriften van haar meester voldeden. Ja, hij had specifieke instructies gegeven. Ze had een zwart kort jurkje aan, droeg geen slipje en geen bh. In plaats daarvan had ze haar borsten opgebonden met een zwart koord. Verder droeg ze zwarte kousen, van die kousen met een kanten rand aan de bovenkant, waarbij er net een randje onder haar jurk uit piepte en een stukje van het kant te zien was. Haar voeten had ze in een paar mooie nette zwarte schoenen met hoge hakken gestoken waardoor ze nog iets langer leek.

Ze werd om half twee verwacht. Nerveus keek ze op de klok. Het was nu half een. Het was maar een half uurtje rijden, maar ze was bang om te laat te komen, dat zou haar meester erg grieven wist ze. Hij had dit speciaal voor haar geregeld en ze wilde hem niet teleurstellen dat er door haar toedoen iets mis zou lopen. Ze trok haar lange zwarte jas aan en knoopte hem dicht. Ze pakte haar tas met spullen en deed de deur achter haar op slot. Ze bekeek zichzelf nog even  in de weerspiegeling van de ruit. Ze moest een beetje grinniken, het leek net alsof ze niks aanhad onder haar jas. Ze stapte in de auto en reed weg.

Iets over enen kwam ze bij het hotel aan. Ze was te vroeg en bleef nog even in de auto zitten. Uit zenuwen controleerde ze nogmaals haar spullen, keek of alles gemakkelijk uit haar tas te halen viel als ze het nodig had. Daarna klapte ze haar spiegeltje naar beneden. Ze keek naar haar gezicht en controleerde haar make-up. Normaal gesproken droeg ze nauwelijks make-up maar nu had ze net iets meer gebruikt. Alles leek nog op de juiste plaats te zitten. Het was inmiddels 20 minuten over een. Ze stapte uit, pakte haar tas en deed haar portier op slot.

Nerveus liep ze naar binnen. Volgens de instructies van haar meester moest ze naar kamer 814. Ze liep naar de lift en duwde op het knopje. Ze was er gemakshalve maar vanuit gegaan dat de kamer op de achtste verdieping lag met nummer 14. Ze kwam wel vaker in een hotel en over het algemeen was deze nummering gebruikelijk. De lift arriveerde en ze stapte in en duwde op het knopje naar de achtste verdieping. De deuren sloten zich en de lift bewoog zich omhoog. Gevoelsmatig leek het heel erg lang te duren voordat de lift stopte en de deuren zich opende. Ze stapte uit en bekeek de kamer nummering. Ze sloeg linksaf en liep door totdat ze voor kamer nummer 14 stond. Een blik op haar horloge leerde haar dat het bijna tijd was. Ze haalde nog een keer diep adem voordat ze op de deur klopte.

De deur werd geopend. Binnen was het aardedonker en ze kon geen hand voor ogen zien. Ze liep een beetje gedesoriënteerd naar binnen. Achter haar werd de deur gesloten. Ze knoopte tijdens het stukje naar voren lopen haar jas open. Een stem achter haar gebood haar te stoppen met lopen. Prompt bleef ze stil staan. Ze hoorde iemand achter haar naderen. De stem gebood haar haar ogen dicht te doen. Ze voelde dat iemand achter haar stond. Vervolgens voelde ze een stuk stof tegen haar gezicht. Een blinddoek dacht ze paniekerig. Dat had haar meester niet gezegd. De persoon achter haar trok het stuk stof strak naar achteren en legde er een knoop in. Haar jas hing open over haar schouders. Degene die achter haar stond, haalde voorzichtig haar jas van haar af. Haar tas had ze nog in haar handen, maar ook deze werd voorzichtig uit haar handen gehaald.

Zich bewust van haar kwetsbaarheid en afhankelijkheid van de aanwezige persoon in de kamer maakte haar nederig en een beetje bang voor wat er zou gaan komen. Ze wist dat haar meester er voor zou zorgen dat ze nooit in een gevaarlijke omgeving en situatie terecht zou komen tijdens een opdracht dus vertrouwde ze er op dat dit nu ook het geval was.

Hoe lang ze nu in de kamer stond wist ze niet. Door de blinddoek raakte ze het besef van tijd en ruimte kwijt. Voor haar gevoel stond ze er al een tijdje, maar het kon net zo goed pas 2 minuten zijn.

De woorden “meld je” waren voor haar het teken dat ze neer mocht knielen. Ze zakte door haar knieën, hield haar handen op haar rug en boog haar hoofd voorover zodat haar gezicht naar beneden was gericht.

Ze voelde een paar handen om haar polsen, daarna voelde ze iets koelers dat om haar polsen en armen werd gewikkeld. Haar handen werden bijeen gebonden met een koord. Daarna werden haar schoenen verwijderd. Ze was in afwachting wat er nu ging gebeuren en vroeg zich af wanneer het gedeelte zou beginnen waar haar meester het in de opdracht over had gehad.

Een stem vertelde haar dat ze weer mocht gaan staan. Maar met haar handen gebonden was het lastig om op te staan. Tijdens haar poging werd ze geholpen door een paar warme handen die haar onder haar armen vastpakten. Vervolgens hoorde ze geschuifel in de kamer. Waren er nog meer personen vroeg ze zich af of was alleen de persoon er die haar had gebonden en overeind had geholpen. Ze voelden handen haar betasten alsof ze werd gekeurd. Een hand kneep in haar borst, een andere hand in haar bil, een derde hand wreef over haar been. Gelaten liet ze dit over zich komen, maar erg ontspannen was ze niet.

De handen verdwenen weer en voetstappen verwijderden zich van haar. Ze hoorde in de verte wat gemompel alsof er een overleg plaats vond. Het gemompel verstomde en ze hoorde allerlei geluiden die ze niet kon thuisbrengen.

Een paar handen pakte haar vast en begeleidde haar naar een andere plek in de kamer. Haar jurk werd over haar hoofd uitgetrokken en bleef hangen op haar polsen op de plaats waar ze met de koorden was vastgebonden. Ze voelde zich bloot en bekeken. Haar meester zou vast genieten van deze aanblik dacht ze en met de gedachte daaraan voelde ze haar schaamte en schuchterheid plaats maken voor opwinding.

Weer voelde ze handen die haar lichaam betasten. Dit voelde anders, deze handen liefkoosden haar, begeerden haar. Ze streelden haar over haar lichaam. Over haar borsten, haar buik en haar benen. Handen die haar naar beneden trokken waardoor ze uiteindelijk op haar rug op een zachte ondergrond lag. Een groot kussen dacht ze zelf. Ze werd gestreeld, geknepen, gemasseerd op alle zichtbare plaatsen van haar lichaam. Hierdoor ontspande ze zich helemaal en gaf ze zich over aan deze voor haar onbekenden.

Ze voelde een tong over haar buik heen likken. Voelde tanden die zich in haar hals vastzetten een mond die zoog aan haar tepel. Een golf van opwinding trok door haar heen. Ze ervoer de aanrakingen heel erg intens omdat ze niks kon zien. Haar benen werden uit elkaar geduwd en ze voelde een warme natte tong bij zich naar binnen dringen. Ze kreunde hard. Hij wist precies waar hij haar moest aanraken. Het was wel duidelijk dat hij daar veel ervaring mee had.

Opeens voelde ze iets tegen haar lippen. Ze wist meteen wat er van haar werd verwacht en bevochtigde haar lippen met haar tong. Dit was iets wat haar meester ook altijd deed. Het puntje van haar tong stak ze tussen haar lippen door naar buiten. Meteen voelde ze hem tegen haar tong aan tikken waarna hij zonder pardon naar binnen werd geduwd. Diep drong in hij in haar mond naar binnen.

Na een poosje moest ze plaats nemen op haar knieën. Er nam iemand voor haar plaats. Ze werd met haar hoofd naar voren geduwd zodat ze tegen zijn borst aanleunde. Haar handen waren nog steeds gebonden op haar rug. De koorden begonnen nu toch wel te snijden in haar polsen. Ze begon moe te worden en ze had geen idee hoe lang ze al in de kamer was en hoe lang de opdracht nog zou duren. Ze wist niet eens of haar meester in de kamer aanwezig was. Gewillig liet ze zich voorover hangen, blij dat ze even op adem kon komen. Het was echter van korte duur. Er ging iemand achter haar zitten. Ze voelde hem naar binnen dringen en hapte naar adem. Handen knepen in haar borsten en sloegen tegen haar billen. Ze was dankbaar dat ze iemand had om tegen aan te leunen.

Opeens was het voorbij. Haar handen werden losgemaakt. Ze kreeg toestemming om op het kussen te gaan liggen om even bij te komen. De blinddoek lieten ze om haar hoofd zitten. Na een tijdje kwam er iemand naast haar zitten die over haar hoofd streelde en haar wat water gaf.

De woorden “meld je” galmden door de kamer. Ze nam plaats op haar knieën met haar handen op haar rug. Een zware stem vertelde haar wat ze moest doen. Over 5 minuten mocht ze haar blinddoek af doen en zich aankleden. Ze telde in zichzelf 5 keer tot 60 op een rustig tempo. Daarna deed ze haar blinddoek af. Ze zag haar kleding op een stoel liggen. De jurk die ze hadden uitgedaan toen ze haar polsen losmaakten. Ze keek naar haar polsen, ze had rode striemen van de koorden. Ze wreef over haar polsen, stond op en liep naar de stoel. Ze trok haar jurk aan. De kamer was verlaten. Haar jas en tas pakte ze en verliet de kamer, het was tijd om haar meester te bellen.

 

Advertenties

One thought on “De opdracht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s