Een nacht in het museum

Normaal verzorgde ik rondleidingen voor bedrijven en voor grote multinationals in het privémuseum van mijn baas. Maar vandaag was anders. Mijn baas was rijk en dan heb ik het niet over een paar miljoen, maar echt rijk. Hij deed zaken over de hele wereld met grote bedrijven en was dag en nacht in touw. Hij had maar 1 vreemde hobby, dat was het verzamelen van spullen voor zijn museum. Een museum waar hij overigens zelf nooit kwam, maar wel graag aan zijn zakencontacten wilde laten zien.

Vandaag zou ik voor het eerst een privé rondleiding geven door het museum. Ik had van de assistent doorgekregen dat het nogal een zonderling figuur was, die ik rond moest leiden. Ik had alle instructies via de mail doorgekregen zodat deze meneer op zijn wenken bediend kon worden. Sommige instructies hadden mij nogal bevreemd, maar goed, rijke mensen hadden vaak vreemde wensen.

Ik haalde een borstel door mijn haar en bond ze vast in een knot, trok mijn jurk nog even recht en liep naar buiten. Voor het museum op het kleine bordes zou ik hem opwachten. Ik pakte snel mijn gsm om nogmaals de mail te lezen zodat ik geen fouten zou maken. Ik had een goed geheugen dus eigenlijk was het overbodig, maar een goede indruk bij een contact was voor mijn baas belangrijk.

Over het knisperende grind hoorde ik de auto al van ver aankomen over de oprijlaan voor het museum. Het museum lag enigszins geïsoleerd van de buitenwereld bij een bos. Vlakbij de privéwoning van mijn baas. De chauffeur opende de achterdeur, waarna er een man uitstapte. Ik schatte hem niet heel oud in. Hij had kort donkerbruin haar, een normaal postuur, een grote zonnebril op en een lange regenjas aan. Een beetje vreemd met deze temperatuur, maar ik begreep nu wel waarom hij zonderling werd genoemd. Hij besteeg het bordes via de stenen trappen, ik hoorde zijn voetstappen langzaam dichterbij komen.

Ik volgde mijn instructies op en keek naar de grond. Ik mocht hem niet aankijken stond in de instructies, pas als hij dat aangaf. Een beetje verwonderd had ik de instructies gelezen. Hetzelfde gold voor het praten. Het zou lastig worden om zo een rondleiding te geven terwijl je niet mocht kijken waar je heen liep en zonder uitleg te geven… Daarnaast had ik me afgevraagd wie hij was, zijn naam kwam me niet bekend voor in de instructies. Bij mijn weten was hij niet beroemd. Daar had ik wel eens over gelezen, dat beroemdheden het niet fijn vonden om te worden aangekeken en te worden nagestaard, maar deze naam zei me helemaal niks.

Hij stopte vlak voor mij, ik kon zijn zwarte netjes gepoetste schoenen zien, vlak voor mijn voeten. Hij liep om me heen en pakte daarna mijn kin vast. “Kijk me aan” zei hij. Ik sloeg mijn ogen op en keek in de donkerste ogen die ik ooit had gezien. Een dwingende blik keek mij aan. Ik draaide mijn hoofd opzij, zodat hij mijn kin los zou laten. Ik kon nog net een grijns op zijn gezicht waarnemen voordat hij mijn kin losliet. Er had niks in mijn instructies gestaan over dat hij me mocht aanraken dus hij moest maar netjes met zijn handen van mij afblijven, grinnikte ik in mezelf.

Blijkbaar zag hij mijn binnenpretje in mijn ogen want er was weer een korte grijns te zien op zijn gezicht. “Zo mevrouw, ik zou graag een aantal specifieke voorwerpen willen bezichtigen. Als het goed is heeft u doorgekregen welke het zijn. U mag mij vertellen wat u er over weet, dan zal ik u daarna vertellen wat ik er over weet”.

Een vreemde knakker was het wel dacht ik, terwijl ik hem voorging naar het eerste stuk waarnaar hij had gevraagd. Ik merkte zijn ogen in mijn rug prikken terwijl ik door de gangen liep. Erg prettig voelde ik me er niet bij, zijn ogen hadden iets duisters, maar op de een of andere manier ook iets wat me aantrok. Hij had een bepaald charisma over zich, een gevaarlijke combinatie.

Ik opende een deur naar een kleinere zaal. De stukken die hier lagen werden meestal niet opgenomen in de rondleiding. Ik stopte vlak voor een kleine vitrine en wilde net beginnen met mijn uitleg. Hij kwam vlak achter mij staan en legde zijn vinger tegen mijn lippen als teken dat ik mijn mond dicht moest houden. Ik kreeg de neiging om in zijn vinger te bijten, zoiets deed je toch niet. Naar alle waarschijnlijkheid had hij gemerkt dat ik wilde bijten, want hij haalde snel zijn vinger weg. Ik draaide me om, niet in de gaten dat hij zó dicht bij mij stond. Mijn neus zat bijna tegen zijn neus, mijn ogen spuwden vuur, maar ik hield mijn mond dicht. Hij keek met zijn indringende ogen in die van mij. Ik wist dat ik dit niet lang kon volhouden want ik voelde mijn boosheid langzaam wegebben. Zijn blik bleef in mijn ogen boren, dwingend en corrigerend.

Om wat ruimte te creëren zette ik een stap naar achter, me er niet van bewust dat achter mij de vitrine stond waar ik tegen aan botste. Weer die grijns op zijn gezicht dacht ik een beetje boos. Hij stond nog steeds roerloos op zijn plaats te kijken hoe ik mijn evenwicht herstelde. Te dicht bij naar mijn zin, maar ik kon geen kant op. Op de tast greep ik naar mijn sleutels om de vitrine open te maken. Hij deed een stap opzij zodat ik de ruimte kreeg om de deurtjes te openen.

Geïntrigeerd keek hij naar de roestige oude enkelbanden die vroeger aan een muur in een kasteel hadden vastgezeten. Zijn hand strekte zich langs mij uit en raakte het koude metaal aan, terwijl hij zijdelings een blik op mij wierp om mijn reactie te peilen. Met een stalen gezicht deed ik een stap opzij zodat hij er beter bij kon. Maar de reactie die ik had verwacht bleef uit. “Maak hem maar weer dicht” zei hij. “Ik wil graag naar het volgende voorwerp op de lijst”.

In dezelfde ruimte lagen bijna alle voorwerpen die hij wilde zien. Er volgden nog wat antieke martelwerktuigen, een pijnbank uit de middeleeuwen en een wipgalg, waarbij men in vroegere tijden aan een met een katrol werd omhoog gehesen. Ik hield gepast afstand, ik hield niet zo van deze werktuigen. Pijn boezemde mij angst in. Hij grinnikte toen hij de blik op mijn gezicht zag. Ik was in gedachten verzonken en had blijkbaar mijn pokerface niet langer kunnen vasthouden. Men een blos op mijn gezicht leidde ik hem naar een andere afgesloten ruimte.

Deze ruimte had ik zelf maar 1 x eerder betreden. Hier stond een groot antiek hemelbed. Het beddengoed was wel nagemaakt, dat zou de tand des tijds nooit hebben overleefd. Ik zag zijn blik donkerder worden bij de aanblik van het bed. Opeens had ik het gevoel dat ik beter weg kon gaan. Ik draaide mij om, maar hij blokkeerde mij de weg. “Ik was hier nog niet klaar, je blijft hier totdat ik dat wel ben” zei zijn zware stem gebiedend. Hij pakte mijn pols vast en leidde mij naar het hemelbed toe. Uit zijn broekzak haalde hij een stoffen sjaal, bond deze om mijn pols en hield het uiteinde stevig in zijn handen. “Zo, weglopen doe je niet meer, anders weet ik nog wel iets uit de vorige kamer wat ik kan gebruiken”, zei hij met een gemene grijns.

Het liefste had ik me losgerukt en was weggerend, maar de gedachte aan de attributen in de vorige kamer deden mij huiveren, ik had geen keuze om te blijven en af te wachten. Hopelijk was hij snel klaar hier. Hij bekeek het bed uitvoering, voelde aan de houten palen van de hemel en aan het matras. Zijdelings wierp hij steeds een blik op mij terwijl hij iets aanraakte, terwijl hij stevig het stof van de sjaal in zijn handen hield. Nadat hij alles had bekeken, dwaalde zijn blik af naar mij. Hij bekeek me uitgebreid van top tot teen, zonder schaamte. Ik sloeg snel mijn ogen neer, me niet op mijn gemak voelend bij deze aandacht. Hij kwam dichterbij mij staan en intimideerde mij met zijn nabijheid. Hij pakte mijn kin vast zodat ik hem wel in zijn ogen moest kijken.

“Ik ken jouw ziel, weet wat jij nodig hebt, ik zie het in je ogen, ik zie het in je houding. Ik hoor het in je stem, ik kan het voelen in elke vezel van mijn lichaam waar jij naar verlangt”, fluisterde hij in mijn oor. Ik had geen idee waar hij het over had, maar die dwingende fluisterende stem in mijn oor, maakte mijn knieën week. Voor de vorm probeerde ik de sjaal die hij vasthield los te rukken, maar eigenlijk wilde ik niet meer weg. De grijns op zijn gezicht zei genoeg. “Gaan we tegenstribbelen, meisje? “, vroeg hij. “Hmm daar weet ik wel raad mee”.

Een tweede sjaal kwam te voorschijn. Hij bond deze voor mijn ogen zodat ik niks meer kon zien. Ik kon zijn lichaamswarmte vlak bij mij voelen, maar hij raakte mij niet aan. Hij trok aan de sjaal als teken dat ik mee moest lopen. Toen de sjaal om mijn pols verslapte, begreep ik dat ik stil moest staan. Een vinger gleed over mijn rug naar beneden, ik rilde van de onverwachte aanraking.

Hij maakte de rits van mijn jurk open die achter op mijn rug zat, terwijl hij nogmaals een hand over mijn rug naar beneden liet dwalen. Mijn jurk schoof van mijn schouders af. Hij trok de sjaal die om mijn pols zat omhoog, pakte mijn andere pols en bond ze samen terwijl ik met mijn rug nu tegen de paal van het hemelbed gedrukt stond. “Goed gedaan, meisje”, fluisterde hij me toe.

Ik voelde zijn nagel over mijn bh naar beneden krassen over mijn buik naar mijn slipje. Hij pakte mijn billen vast en duwde het slipje met 1 beweging naar beneden. Zijn hand verdween even tussen mijn benen, terwijl hij deze verder uit elkaar duwde. Ik voelde zijn warme hand over mijn schaamlippen strelen.  Vervolgens was zijn hand ineens weg. Het was spannend en eng tegelijkertijd. Ik kon niks zien en had geen idee wat mij te wachten stond. Opwindend was het ook, ik voelde dat ik behoorlijk nat was geworden tussen mijn benen.

Een klik hoorde ik, mijn oren waren gespitst, ik voelde een hand bij mijn borsten en een rukje aan mijn bh. Het moment daarna hing mijn bh aan de voorkant open, de bandjes nog over mijn schouders heen. Blijkbaar had hij ergens een schaar of mes bemachtigd. Een hand greep mijn borst en kneep er hard in. Ik slaakte een kreet van de schrik. “Ssst, meisje anders moet ik voor je mond ook nog een sjaal gebruiken, ik gebruik jouw mond liever ergens anders voor”, grinnikte hij.

Een vinger streek over mijn tepel naar beneden over de welvingen van mijn borst richting mijn liezen. Zijn vinger verplaatste zich verder naar beneden tot hij uiteindelijk tussen mijn benen terechtkwam. Daar stopte hij. Met zijn hele hand streelde hij me en duwde mijn schaamlippen uit elkaar. Hij duwde een vinger naar binnen terwijl hij goedkeurend mompelde.

Ineens was zijn hand en vinger weg. Ik hoorde zijn voetstappen zich van mij verwijderen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s