Gestraft

Dat een toevallig gesprek tot zo iets kon leiden, mijmerde ze. Ze had hem nog nooit ontmoet, maar nu was ze op weg naar hem. Ja, ze hadden wel met elkaar gecommuniceerd online. Maar ze stond op het punt iets te gaan doen wat ze nog nooit had gedaan. Wat ze van zichzelf nooit had verwacht.

Hij had een verlangen in haar aangewakkerd, een gemis, wat resulteerde in een constante staat van opwinding. Ze voelde het door haar hele lichaam. Het speelde de hele dag in haar hoofd. Hij had haar opdrachten gegeven, hij prikkelde haar fantasieën met foto’s, opmerkingen en vragen. Dingen waar ze nog nooit eerder over na had gedacht, fantasieën die nog niet eerder waren uitgekomen. Ze was nieuwsgierig maar ook geïntrigeerd geraakt in hem. Wie was die onbekende die zo in haar hoofd zat en waar ze zo weinig vanaf wist.

De hele dag was er elk uur even contact geweest. Ze zat op haar werk maar kon zich niet concentreren. Zelfs haar collega’s viel het op dat ze zo ongedurig was. Het was de spanning voor de volgende opdracht en het plezier waarmee ze het uitvoerde. Het maakte haar blij en dat straalde ze uit. Ze had zich keurig aan zijn opdrachten gehouden en ze was daar erg trots op geweest. Hij had haar zelfs naar het toilet gestuurd om met zichzelf te spelen terwijl hij aan de telefoon luisterde naar haar gekreun. En dat nog wel op haar werk… waar alleen een dunne houten deur zich scheidde van het andere toilet, waar iedereen op elk moment kon binnenlopen.

Ze begreep er niks van, dit was niks voor haar om te doen en toch verlangde ze naar meer… Iets in haar was ontwaakt en het de drang naar meer en om beter te doen kriebelde. Ze was altijd al perfectionistisch geweest en die drive had er altijd al in gezeten, dat was ook de reden dat ze deze functie op haar werk had kunnen bemachtigen.

Haar telefoon lichtte op toen er weer een berichtje binnenkwam. Ze voerde de opdracht netjes uit tot het moment dat ze zich realiseerde dat ze zijn opdracht niet goed had begrepen. Pas over een uur… Ze was te enthousiast geweest om de opdracht uit te voeren en had niet goed gelezen wat er stond. Ze voelde zich schuldig, maar kon niets anders dan eerlijk toegeven dat ze zijn opdracht niet goed had gelezen. Ze stuurde een berichtje aan hem terug om dit te bekennen. Hij was hier niet blij mee geweest, dat begreep ze duidelijk uit zijn korte antwoord. Vol schaamtegevoel sloot ze haar computer af.

In de auto ontving ze een bericht van hem. Het was een adres. En kort daarna ontving ze een sommatie dat ze naar dit adres toe moest komen. Ze had geen idee wat haar te wachten stond. Ergens twijfelde ze ook wel of ze moest gaan. Uiteindelijk overwon haar nieuwsgierigheid en schuldgevoel het van de twijfel. Ze moest dit recht gaan zetten en als dit de manier zou zijn, dan zou ze dat doen. Ze huiverde bij het idee wat er kon gaan gebeuren. Er stonden buiten het adres en de sommatie ook geen hints in.

Met knikkende knieën startte ze de auto en schakelde haar navigatie in. Ze reed naar de plek die hij had aangegeven. Ze stuurde hem een berichtje om aan te geven dat ze was gearriveerd. Het was inmiddels donker geworden en op de parkeerplaats was er weinig activiteit. Ze kreeg bedenkingen. Waar was ze aan begonnen, zou ze niet beter haar verlies kunnen nemen en naar huis kunnen rijden. Deze donkere parkeerplaats vond ze niet erg prettig.

Net op dat moment ontving ze een berichtje met een nieuwe locatie en instructies. Ze moest nu doorzetten, anders zou het altijd door haar hoofd blijven spoken wat er gebeurd zou kunnen zijn en het was haar enige manier om de dingen recht te zetten en haar excuses aan te bieden. Ze zou er zeker spijt van krijgen als ze nu niet verder ging in haar pas net begonnen ontdekkingstocht. Onderweg lichtte haar telefoon op met de laatste instructies. Haar adem stokte in haar keel toen ze die las.

Nu stond ze daar, naakt met een blinddoek voor haar ogen. Haar handen achter haar hoofd met haar borsten vooruit en haar benen gespreid. Ze hoorde elk geluid. Elke vezel in haar lichaam trok zich samen. Ze had geen idee wat haar te wachten stond. Haar benen trilden van spanning. Ze kon nu niet meer terug, dat beangstigde haar.

Een deur ging open, ze voelde de tocht die over haar naakte lichaam streek. Ze voelde een warme adem bij haar hals. Ze hoorde voetstappen om haar heen lopen. Ze bleef netjes staan, zoals hij het had voorgeschreven. Ze voelde zich klein en onzeker omdat ze niet wist wat er zou gaan komen. Het liefst had ze de blinddoek van haar hoofd getrokken, maar er was nu geen weg meer terug. Seconden leken minuten, minuten leken wel uren.

Een fluistering vlak bij haar oor, deed haar hart overslaan. Een lichte streling over haar billen maakte dat ze al haar spieren aanspande. Ze voelde de warmte van zijn lichaam dicht bij haar lijf. Ze voelde aan alles dat hij vlakbij haar stond. Gespannen wachtte ze af, haar hoofd was leeg, ze kon alleen maar roerloos daar staan. Plotseling voelde ze zijn handen op haar handen. Ze begeleidden haar handen naar beneden langs haar lichaam. Ze hoorde zijn voetstappen en wist dat hij nu voor haar stond. Hij pakte haar beiden handen weer en begeleidde haar naar een andere ruimte.

Ze had geen idee waar ze was, wie er was. Ze hoorde alleen zijn voetstappen en zachte muziek op de achtergrond. Weer pakte hij haar handen, maar nu trok hij ze naar achteren. Ze voelde touw rondom haar polsen welke strakker werden aangetrokken. Gelaten liet ze het over zich heen komen.

Nog steeds stond hij achter haar, ze voelde zich kwetsbaar en niet alleen omdat ze naakt was, het was vooral omdat ze niks kon zien. Hij spoorde haar aan iets verder naar voren te lopen en duwde haar daarna voorover. Ze kwam met haar borsten op een wat harder voorwerp terecht. Een smalle tafel vroeg ze zich af, maar veel tijd om na te denken had ze niet. “Spreid je benen”, fluisterde de stem haar toe. Gewillig deed ze wat hij van haar vroeg, veel keuze had ze toch niet. Ze voelde hem iets aanbrengen bij haar enkel, daarna volgde haar andere enkel. Ze probeerde haar voeten te verschuiven maar dat ging niet, niet verder uit elkaar, niet dichter bij elkaar. “Dat is nou een spreidstang” fluisterde de stem dicht bij haar oor.

 “Weet je waarom je hier bent?” vroeg hij. “Ja, meneer”, fluisterde ze met een klein stemmetje. “Omdat ik de opdracht niet goed heb uitgevoerd, meneer”. “En wat krijg je als je niet goed luistert?” vroeg hij. Na een korte aarzeling gaf ze zacht huiverend antwoord. “Straf, meneer”. “Ja, meisje… geen geluid maken en tellen als jij je straf in ontvangst neemt”. “Ja, meneer” antwoordde ze met een piepstemmetje.

Even gebeurde er niks, het wachten was misschien nog wel erger dan de straf krijgen, bedacht ze zich. Ze stond te wachten op iets wat ging gebeuren. Opeens voelde ze een snerpende pijn op haar billen. Ze beet op haar lip om geen kreet te slaken. O ja, tellen schoot het door haar heen, terwijl ze hardop mee telde na elke slag. Haar billen brandden nog na toen hij voor haar kwam staan.

Ze hing nog voorover en kon geen kant op. Ze voelde wat warms tegen haar lippen tikken. Als vanzelfsprekend opende ze haar mond om met haar tong te voelen wat dit was. Veel tijd daarvoor kreeg ze niet. Ze voelde zijn grote gezwollen gelid haar mond binnenschuiven.

Ze wist wat haar te wachten en te doen stond. Ze voelde zijn stijve achter in haar mond, steeds verder duwend, ze slikte om te voorkomen dat ze moest kokhalzen. Dan zou ze zeker wéér straf krijgen bedacht ze zich. “Goed zo, meisje, dat gaat lekker diep bij jou”, hoorde ze hem zeggen. Ze masseerde met haar tong zijn stijve, terwijl hij zijn heupen op en neer bewoog en haar hoofd vast hield. Steeds sneller en harder bewoog hij op en neer, terwijl ze naar adem snakte. Ze hoorde hem zacht kreunen terwijl hij ‘m diep in haar keel duwde. Hij greep haar hoofd vast terwijl hij spuitend in haar mond klaarkwam. Ze had moeite om het allemaal door te slikken, het was veel. “Geen druppel wil ik meer zien”, zei zijn stem. Ze likte hem schoon terwijl hij toekeek.

Uitgeput voelde ze zich een beetje, de spanning had veel van haar geëist. Ze voelde zijn handen bij haar enkels de banden losmaken en daarna werden haar polsen bevrijd. Nog altijd had ze de blinddoek voor haar ogen. Toen ze weer wat bijgekomen was, begeleidde hij haar terug naar de andere ruimte. “Dadelijk als de deur achter je sluit mag je je blinddoek afdoen, kleed je aan en ga in je auto zitten”, zei zijn warme stem vlakbij haar oor.

Het geluid van zijn voetstappen hoorde ze langzaam vervagen en de klik van de deur in de sponning. Nog trillend op haar benen deed ze de blinddoek af en betaste haar billen. De schade viel nog wel mee bedacht ze zich. Ze kon het even niet bevatten wat er allemaal was gebeurd. Snel kleedde ze zich aan, trok de deur achter haar dicht en stapte in haar auto.

Haar telefoon lichtte op en ze zag een berichtje binnenkomen. Je hebt het goed gedaan, de volgende keer weet je wat je te wachten staat als je je niet aan een opdracht houdt. Misschien ben ik dan iets minder mild.

Ze startte de auto en reed naar huis, ze had veel om over na te denken.

Advertenties

2 thoughts on “Gestraft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s